പുഴ ( കവിത ) സൈനുദ്ധീന്‍ ഖുറൈഷി

പുഴ ഒഴുകുന്നു....
ഇന്നലെ വരെ അവളുടെ കൊച്ചലക്കൈകളില്‍
മുത്തമിട്ടു കലപില കൊഞ്ചിയ
പിഞ്ചുകുഞ്ഞിന്റെ വീര്‍ത്ത ജഡവുമായ്
പുഴ ഒഴുകുന്നു......കരയില്‍
മഴയായ് പെയ്യുന്നൊരമ്മയെ കാണാതെ
പുഴ ഒഴുകുന്നു........... !

കാഴ്ചകള്‍ക്കപ്പുറമാണു പുഴയുടെ നോവെന്ന്
കാണികളാരൊ അടക്കം പറയുന്നു..
കര്‍ക്കടകത്തിന്‍ പ്രൗഡിയില്‍ ഊക്കോടെ
പുഴ ഒഴുകുന്നു...!!

മകരത്തില്‍ മൃദുമഞ്ഞ് ചൂടിയ പുലരിയില്‍
പിണക്കം നടിക്കുന്ന കാമുകിയാണിവള്‍ !
ഉള്ളില്‍ പ്രണയത്തിന്‍ ചൂടും
പുറമെ തണുപ്പിന്‍ കറുപ്പുമുള്ള
നൈല്‍ തീരത്തെ ക്ലിയോപാട്ര പോല്‍!!
പുഴ ഒഴുകുന്നു...

നിലാവ് പുണരുന്ന നിശകളില്‍
നേരറിവ് തെറ്റിയ മദാലസയാണു പോല്‍!
തൂവെള്ളയാടണിഞ്ഞിവള്‍ രാത്രിയില്‍
വശ്യവിലോലയാം യക്ഷിയെന്നും ചിലര്‍!!
ഉള്ളില്‍ ഘനീഭവിച്ചെത്ര ദുഃഖങ്ങളെങ്കിലും
ഉറക്കെ ചിരിച്ചിവള്‍ ഇന്നുമൊഴുകുന്നു...!!
പുഴ ഒഴുകുന്നു..

പുണരുവാന്‍ നീട്ടിയ കൈകള്‍ മടക്കി,
പിന്നെയും കൊതിയോടെ കര നോക്കി നില്‍ക്കെ,
അരികിലുണ്ടെങ്കിലും സ്വന്തമല്ലെന്നോര്‍ത്ത്
കരയുന്ന കരയുടെ കരളും പറിച്ച്
പുഴ ഒഴുകുന്നു.......

ആരുമറിയാത്തൊരു തേങ്ങല്‍ ഒതുക്കി
ആരോടും പരിഭവിക്കാതെ,
കാമുകഹൃദയത്തിന്‍ വേപഥു അറിയാതെ
കടലിന്നഗാധതയിലേക്കവള്‍ ഒഴുകുന്നു......
പുഴ ഒഴുകുന്നു..................

അഭയ ( കവിത ) സൈനുദ്ധീന്‍ ഖുറൈഷി

പ്രാണപരവശയായ്
പ്രാണേശ്വരന്റെ
ആണിപ്പഴുതുള്ള ചരണങ്ങളെ
അശ്രുസ്നാനം ചെയ്യാന്‍
അള്‍താരയ്ക്കു താഴെ
മുട്ടു കുത്തിയവള്‍ ഞാന്‍
അഭയ.

അറിഞ്ഞു കൊണ്ടനേകം
സാതാന്മാര്‍ക്കിടയിലൊരൊക്കല്‍
കുരിശ്ശില്‍ പിടഞ്ഞ
ആത്മാവുള്ള ശരീരം, നിത്യവും
പിടയുന്ന ശരീരമില്ലാത്ത
ആത്മാവും.

സാലങ്കാര മനോജ്ഞ്ഞമാം
രമൃഹര്‍മ്മ്യ തളങ്ങളില്‍
മഞ്ജു ഗാത്ര വിലോലസ്മിതങ്ങളാ
ലെന്നുമൊടുങ്ങാത്ത
കുരിശുമരണങ്ങളുമായി നീ
ദൈവസുതന്‍.

അരമനകളിലതിലംഘനത്താല്‍
വിധിവിലക്കുകളടച്ചു വെച്ച്
ഭരണകൂടങ്ങള്‍ക്ക്
വിലയിടുന്ന പൗരോഹിത്യം!
പഴകിയ പത്തു കല്‍പ്പനകളല്ല;
അധിനിവേശത്തിന്‍
പുതു വഴികള്‍ വെട്ടുവാന്‍
നിയമങ്ങളെഴുതുന്നു
പുതിയ പുരോഹിതര്‍!

തിരുരൂപത്തിന്‍ മുന്നിലെരിയുന്ന
മെഴുതിരി വെട്ടത്തില്‍
അലംഘനീയ നിയമങ്ങ്ളെ
പ്രതിലംഘനത്താല്‍
തിരുത്തുന്നു തിരുവുടലുകള്‍.
ചത്ത മനസ്സുകള്‍ക്കു,മെനിക്കും
ശവക്കച്ചയുടെ നിറം വെള്ള!

ജപമണീകളുരുക്കഴിക്കും
വിരലുകളിലുടഞ്ഞ യൗവ്വനത്തിന്‍
പീഡിതമാം ഗര്‍ഭഭിത്തികളില്‍
ശുക്ളാലേപന ലിഖിതങ്ങളാം
മരിക്കാത്ത സത്യങ്ങള്‍!
പീഡനത്തനിയാവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍
മെയ്യും മനസ്സും പിന്നെ
ജഡവുമിന്നാത്മാവും!

അഭയമില്ലാത്തൊരാത്മാവുമായ്
ദൃശ്യദൃശ്യാന്തരങ്ങളില്‍
കുതിച്ചു പായുന്ന
വിപണന കുതൂഹലത്തിന്‍
ചൂടുള്ളൊരുത്പ്പന്നം!

മരണമില്ലെനിക്കും പലവുരു
കീറിമുറിക്കുമെന്‍ മാനത്തിനും.
ഞാന്‍ അഭയയെങ്കില്‍
നീ തന്നെയാണു ഞാന്‍!

Shadows only… ( Poem ) Zainudheen Quraishi

Nobody there to come to this corridor
With the voice of my sweet hope
Nobody there to give the love of soft red roses
To my eagerly aspiring hands..
Aren’t those dead flowers of self-grief?
That growing in wet sands
This is fertilized and watered..
By the salt and sweat of tears.


Though I know that the journey is of no use
The chariot of the selfish man is in my front!

From the first day of our advent we are the dices
On the table of the unerring arithmetic
Who spin, who dictate, who judge, who win!!!
We came in to the world of arithmetic
Crying and folding empty hands!
Touching on the numbers of the calendar
We counted the birth of unseen future!
We gauged the depth of life
In the vicious circle of never ending debts!
Realizing that the ONE is above all
We lonely unfolded the empty hands!!

In an empty corner of this abundant world
In the lap of the darkness after the death of shadow
Reminiscence of the journey that passed
The day of expecting a back call

With the high sand dunes, and a hunchback
With the agony and ecstasy of the bend
Like that camel who made the sky as his roof…
In a corner of snow falling land
With the back that is humbled by worries and miserable
Like an old camel that has nothing to chew…!!

The roof that was opened for re-thatching
Who slept counting the stars of the sky?
The day I didn’t sleep waiting to see
The snake carrying the pearl
For the princess in the grandmother’s myth!!

When I was sleeping in the blanket
Under the sky where the crescent was fading
When the chants of grandmother that
Chases the birds of death!
Woke-up in to the pleasant dawn of great hopes
Without haunted by nightmares..
The color kiosk of unselfish days
Of no broken dreams and no fears!!

The time of taking without giving…
Nothing to receive nobody to give today!!!
The empty cups waiting for mercy..

“Thousand horses,
Twelve chariots,
How many warriors per chariot ????”

Horses of madness, the smell of pine oil
Laughs of the chains in the dark corners!!
Hopping the dear things
In the corridor fighting with the shadows..!!!

മരണം**** കവിത

(ചിത്രം : കടപ്പാട്‌ - ഗൂഗിള്‍ )

ഉച്ചയാകുന്നു,
ഉച്ചിയില്‍ എരിയുന്നു സൂര്യനും.
മച്ചിന്റെ സുഷിരങ്ങളെറിയുന്നു
പിച്ചകപ്പൂക്കളത്രയും തറയില്‍.
കണി വെള്ളരിക്കായ തൂങ്ങുന്നോരുത്തരം
കണ്ണീര് കയ്പായ് രുചിക്കുന്നിതധരങ്ങള്‍!

നിഴലുകള്‍ മാത്രമിഴയുന്ന മിഴികളുടെ
തിമിര ദ്രൃഷ്ടികളിലെന്നും ജ്വലിക്കുന്നു
തീരാ നഷ്ടങ്ങള്‍ തന്‍ മഞ്ജു വദനങ്ങള്‍!!
മുത്തശ്ശി മാവ് പന്തലിട്ട മുറ്റത്തീ തണലില്‍
പിച്ച വെച്ചോടുന്നു മക്കളും, ഒരു പിടി-
ച്ചോറുമായ് ഓടിത്തളരുന്നെന്‍ പകുതിയും..
മനസ്സിലിന്നെത്രമേല്‍ കൃത്യമായ് തെളിയുന്നു
പൊയ്പോയ പ്രമദ കാലത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍!!

നീര്‍മുടിത്തുന്പിലെ തുളസിയും, നെറ്റിയില്‍
നീട്ടിക്കുറിയിട്ട ചന്ദനവുമതിന്‍ സുഗന്ധവും..
കസവ് ചേലാങ്കിത പങ്കജലോചന
കനവായ് മറഞ്ഞൊരീ നാലുകെട്ടും-മമ
നോവായ് നിറം മങ്ങി, ഭിത്തിയില്‍ ചിതലേറ്റ
നിഴലായ് തൂങ്ങുമെന്നച്ചനുമമ്മയും..
ചന്ദനപ്പുകയില്‍ ഉടുത്തൊരുങ്ങിയന്നു-
മച്ചകം വാണ ശീപോതിയും ഇന്നു
തച്ചന്റെ സ്മൃതിയായ്‌ ചമഞ്ഞു നില്പൂ...
ഒച്ചയനക്കങ്ങളാമോദ സന്താപ -
മൊക്കെയും വിരജിച്ച നടുമുറ്റവും...

ഓര്‍മ്മകള്‍ മായാത്ത ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രമായ്
പതുക്കെപ്പറഞ്ഞും കരഞ്ഞും ചിരിച്ചും
പാദസ്വനത്തിനായ് കാത്തിരിപ്പൂ, പടിപ്പുര
തള്ളിത്തുറക്കാതെ വരുവാനുണ്ടൊരാള്‍ മാത്രം.

സൈനുദ്ധീന്‍ ഖുറൈഷി